Geschiedenis

St. Petrus & St. Paulusgroep 1954 – heden

Doordat er in de 50-er jaren de St. Josephparochie te groot werd en de nieuwe parochie H. Hart van Jezus gevormd werd, kwam er ruimte voor een zevende verkennergroep. Bouwpastoor koopman wist hopman Leenaars in zijn parochie woonde en hij wist hem te strikken voor de nieuwe groep. Kapelaan Don werd de aalmoezenier en de oprichtingsdatum werd 24 oktober 1954. Naar goed gebruik werd er de naam van een patroonheilige gekozen.

Pas geïnstalleerde welpen van de St. Paulusgroep, 1954

Pas geïnstalleerde welpen van de St. Paulusgroep, 1954

Leenaars was op dat moment nog baas van de St. Quadratusstam (St. Tarcisiusgroep) en die voortrekkers hadden St. Paulus als patroonheilige. Daar hoorde een rode das bij, maar de Kizitogroep had die kleur al. Daarom werd de rode kleur uitgebreid met een witte rand. Zes dagen later, op 30 oktober, kwamen de eerste leden bij elkaar. Dat waren 11 jongens in de welpenleeftijd. J. Withagen kwam van de St. Jorisgroep af en zij werd akela. Het hordehol kreeg een plaatsje op de zolder van de oude veiling aan de Oude Stationsstraat.

Een jaar later werd er een tweede horde opgericht, onder leiding van akela Goosens. Die kreeg de naam St. Petrushorde. Sindsdien was er dus sprake van de St. Petrus & Paulusgroep.

Weer een jaar later kwamen de verkenners. Daar kwam hopman Vosmer voor te staan. In dat jaar ook werd er begonnen met de aanleg van de Rooseveltlaan en de bouw van het J. F. Kennedy-viaduct. Nu stond daar aan de doorgesneden Abeelstraat een door de gemeente onteigende loods. De katholieke jeugdraad mocht deze loods wel hebben om hem af te breken. Onder leiding van ‘bouwvader’ Piet Hopmans werd deze loods verplaatst naar de hoek Oude Balsebaan – Ketelwegje. In januari 1957 stond deze daar.

In 1960 kwam de groep tot de oprichting van een voortrekkersstam, de van Glymesstam. Die gingen naar het tuinhuisje van juffrouw Jordans, waar nu ongeveer de Nobellaan gelegen is.

De stad breidde zich echter verder uit en de blokhut stond in de weg voor de aanleg van het nieuwe zwembad Gageldonk. Om die reden verrees er aan de Beukenlaan naast de voormalige Cort Heyligerskazerne voor de jeugdraad van de H. H. parochie een nieuw en modern jeugdgebouw. Door grote zelfwerkzaamheid wist de groep ongeveer 1/3e deel van de bouwkosten te besparen. Op 22 april 1967 werd het gebouw feestelijk geopend door wethouder van Heijst. Men verwachtte veel van de ‘blokhut nieuwe stijl’.

Bij de fusie van de verkennersgroepen op 17 januari 1968 ging de St. Petrus & Paulusgroep op in de nieuwe Oostgroep, maar de naam Petrus & Paulus bleef gewoon behouden. Haar stam, de van Glymesstam met oûbaas A. van den Bulck, werd een stedelijke functie toegedacht. Helaas ging het daarna ook bij deze groep bergafwaarts. Ze kreeg weliswaar nog even een rowanafdeling onder leiding van chef van den Bulck (een broer van de oûbaas), maar hun blokhut werd verkocht aan de gemeente en even later kwam de stam op straat te staan. Dat betekende het einde van een zeer actieve van Glymesstam. De troep volgde ook en bijna ook de horde. Begin 1972 had akela van Loon nog maar zes welpen en dat was de hele Petrus & Paulusgroep.

De kentering kwam na de fusie van de landelijke verenigingen in 1973. In 1974 kwamen de rowans van de Adelaarstam (groep Zuid) bij hun en een paar leden van die stam gingen, samen met twee oudere verkenners van de Zoomgroep en de Markiezaatsgroep, met een stel te oude welpen een verkennerstroep beginnen. Een paar jaar daarna begonnen de twee zussen Dekkers, in navolging van de Reimerswaalgroep, met kabouters en gidsen. In 1977 kwam er een rowanafdeling bij (RA613) en in 1983 eveneens sherpa’s.

Eén jaar later, 1984, moesten ze uit het gebouw de Beuk weg en kreeg de groep door bemiddeling van het Bergen op Zoomse scouting-overlegorgaan een terreintje aan de Huijbergsebaan aangewezen, om daar een eigen blokhut weg te zetten. Die plek was slechts enkele meters van de plaats van het oude Maupertuus van de Delmogroep. De naam van de twee houten directieketen werd De Wildert en de groep zit hier nog steeds, nu ook met bevers. Niet meer in de houten keten van toen, maar in twee blokhutten met groene wanden van gepotdekselde, betonnen elementen.

Bron : Geschiedkundige kring BoZ & Rob Franssen